Η Αργοναυτική Εκστρατεία (Μέρος 16ο)

Τα μάγια της Μήδειας δεν έπιασαν για τον κατατεμαχισμένο Πελία: η Μήδεια δεν έδωσε στις τρεις αδερφές το τελετουργικό που έπρεπε να εφαρμοστεί παράλληλα με την ίδια την πράξη του βρασίματος των κομματιών του σώματος· έτσι, η μάγισσα έδειξε το άλλο της πρόσωπο, της εκδικητικότητας, παράλληλα, όμως, ένας άδικος βασιλιάς πλήρωνε με τη ζωή του τις άνομες πράξεις του. Μετά απ’ αυτή την πράξη της Μήδειας να κατακρεουργήσει τον Πελία, ο λαός της Ιωλκού δεν την ήθελε να μείνει στο θρόνο της πόλης, γιατί δεν περίμενε να πάρει από τον Πελία το θρόνο με ειρηνικό τρόπο, σύμφωνα με τη συμφωνία που είχε γίνει από την αρχή ανάμεσά του Ιάσονα και του Πελία, αλλά με τον πιο σκληρό και απάνθρωπο τρόπο, που έκανε να νιώθουν φρίκη ακόμα και οι ίδιοι οι θεοί.

Γιατί τέτοιες φρικιαστικές πράξεις δεν τις ανέχονταν ούτε ακόμα και οι θεοί, που ήταν, κατά κάποιο τρόπο, συνηθισμένοι να βλέπουν διαχρονικά την αγριότητα, τη σκληρότητα και βαναυσότητα των ανθρώπων σ' όλη τους την ένταση. Ο Ιάσονας ντρεπόταν ακόμα και το γιο του Πελία, Άκαστο, που, αν και ο πατέρας του είχε αντιταχθεί στη συμμετοχή του στην Αργοναυτική εκστρατεία, εκείνος πήρε μέρος σ' αυτή, προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες στον αγώνα. Γι’ αυτό προτίμησε ν’ αφήσει το θρόνο της Ιωλκού στον Άκαστο και να αποσυρθεί με τη Μήδεια στην Κόρινθο. Γιατί από όλες τις πόλεις της στερεάς Ελλάδας, μόνο αυτή άνηκε στη δικαιοδοσία του θεού Ήλιου, πράγμα που σήμαινε ότι αποτελούσε νόμιμη κληρονομιά της Μήδειας, αφού ήταν εγγονή του. Πράγματι, οι Κορίνθιοι ανέκαθεν τιμούσαν το θεό Ήλιο ως το μεγαλύτερο απ' όλους τους άλλους θεούς.

Η Αργοναυτική Εκστρατεία παρέμεινε γνωστή στην Ιστορία και τη Μυθολογία ως μια από τις μεγαλύτερες περιδιαβάσεις και περιπέτειες της αρχαιότητας, παράλληλα με την Οδύσσεια του Οδυσσέα και την Αινειάδα του Αινεία. Πολλοί νεότεροι συγγραφείς έχουν εμπνευστεί από την Εκστρατεία αυτή και ονομάζουν διάφορες περιπέτειες τους με τ’ όνομά της, ενώ ονομάζουν τους ήρωές τους Αργοναύτες. Ιστορικά, μερικοί φαίνεται να ταυτίζουν την Αργοναυτική Εκστρατεία με το Β’ Ελληνικό Αποικισμό, που άρχισε στα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ. και συνεχίστηκε μέχρι τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ, με κύρια αίτια την οικονομική και πολιτική εξέλιξη. Ενώ, όμως, χωρικά ο Β’ Ελληνικός Αποικισμός και η Αργοναυτική Εκστρατεία αντιστοιχούν σε πολλά σημεία, εκτός από μερικά (Ανατολική Ισπανία, Νότια Γαλλία, Νότια Ιταλία, νότια παράλια Ουκρανίας), χρονικά δεν έχουν καμία απολύτως σχέση, αφού απέχουν τουλάχιστον 6 αιώνες μεταξύ τους.

Το πλοίο Αργώ έδωσε το όνομά της σε ένα αστερισμό του Νότιου Ημισφαιρίου, που καταλαμβάνει μεγάλη έκταση στην ουράνια σφαίρα, εκτεινόμενος ακόμη και στο Γαλαξία· διακρίνεται σε τέσσερις ομάδες, την Πρύμνη (Puppis), την Ιστία (Vella), την Πυξίδα (Pyxis) και την Τρόπιδα (Carina). Ο Κανωπός, ένα αστέρι του αστερισμού, είναι το δεύτερο λαμπρότερο, μετά το Σείριο. Αργώος λιμένας ονομάστηκε αρχαίο λιμάνι στο νησί Αιθαλία (Έλβα), κοντά στο σημερινό Πορτοφεράγγιο, γιατί, σύμφωνα με την παράδοση, απέπλευσε εκεί ο Ιάσονας, ψάχνοντας για την Ωγυγία. Αργοναυτικά ονομάζεται το καλύτερο από τα έπη των Αλεξανδρινών χρόνων, έργο του Απολλώνιου του Ροδίου, που αποτελείται από 5835 εξάμετρους στίχους, διακρίνεται σε 4 βιβλία και εξιστορεί τις περιπέτειες του Ιάσονα.

Τέλος, Αργοναύτης ονομάζεται τύπος ιστιοφόρου εκπαιδευτικού πλοίου (μήκος 3,80m, πλάτος 1,42m, επιφάνια ιστίων 10 sq. m), είδος μαλακίων της οικογένειας των οκταπόδων, που μπορούν να βρεθούν στις θερμές θάλασσες, ισπανικό δίκροτο με 92 πυροβόλα και πλήρωμα 798 ανδρών, που καταστράφηκε εντελώς κατά την ιστορική ναυμαχία του Trafalgar, όπως επίσης και γαλλικό δίκροτο, με 74 πυροβόλα και 740 άνδρες, που συμμετείχε στην ίδια ναυμαχία, απέφυγε, όμως, μαζί με άλλα πέντε, την καταστροφή.

2001-10-06 11:31:42