Η οικογένεια του Ιάσονα (Μέρος 3ο)
Όπως αναφέραμε στο προηγούμενο άρθρο μας, η Τυρώ ήταν κόρη του βασιλιά Σαλμωνέα, γιου του βασιλιά της Θεσσαλίας, Αιόλου, και της Εναρέτης. Ο Σαλμωνέας ήταν νυμφευμένος με την Αλκιδίκη και ίδρυσε την πόλη Σαλμώνη στην Ήλιδα, όπου βασίλεψε για πολλά χρόνια. Ήταν, όμως, υπερφίαλος και ασεβής, γιατί θεωρούσε τον εαυτό του ισότιμο με το Δία, προσπαθώντας να τον μιμηθεί στις βροντές, τις αστραπές και τους κεραυνούς. Ο Δίας, οργισμένος και με πληγωμένη την περηφάνια του, σκότωσε το Σαλμωνέα και έκαψε την πόλη του με κεραυνό. Ο Σοφοκλής έγραψε την ομώνυμη τραγωδία, η οποία όμως δεν σώζεται.
Ο Κρηθέας, σύζυγος της Τυρώς, ήταν αδελφός του πατέρα της, Σαλμωνέα, δηλαδή γιος του Αίολου και της Εναρέτης. Ο Αίολος ήταν γιος του Έλληνα και σύζυγος της Εναρέτης, κόρης του Δηίμαχου, πατέρας του Δηίονα, του Κρηθέα, του Αθάμαντα, του Σίσυφου, του Σαλμωνέα και του Περιήρη, θεωρούμενος ως ο επώνυμος γενάρχης μιας από τις τέσσερις αρχαιοελληνικές φυλές, των Αιολέων, που εμφανίστηκαν πριν το 1000 π.Χ. στη Θεσσαλία.
Ο Δηίονας, γιος του Αιόλου, ήταν βασιλιάς της Φωκίδας και φερόταν και υπό το όνομα Δηιονέας. Από τη σύζυγό του Διομήδη, κόρη του Ξούθου, απόκτησε τον Αίνητο, τον Άκτορα, την Αστεροδία, τον Κέφαλο και το Φύλακο. Ο Φύλακος ήταν ο ιδρυτής της πόλης Φυλάκης στη Θεσσαλία και λατρευόταν ως ήρωας στη γύρω περιοχή. Πιστεύεται ότι έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία. Σύζυγός του ήταν η Κλημένη (γνωστή και ως Κλυμένη ή Ετεοκλυμένη), κόρη του βασιλιά Μινύα. Μαζί της απέκτησε την Αλκιμήδη και τον Ίφικλο.
Ο Μινύας ήταν ήρωας του βοιωτικού Ορχομενού και γενάρχης των Μινύων, ενώ προς τιμήν του τελούνταν τα «Μινύεια». Γιος του Ποσειδώνα, είχε κόρες την Κλημένη και τις Αλκαθόη, Λευκίππη και Αρσίππη. Οι τελευταίες τρεις, που ονομάζονταν και Μινυάδες, αγνοούσαν τις βακχικές τελετές· έτσι, ο Διόνυσος τις κατέβαλε με βακχική μανία και μετά τις μεταμόρφωσε σε κουκουβάγιες. Η Λευκίππη, υπό την επήρεια της βακχικής μαινάδας, κατασπάραξε το γιο της, Ίππασο, το όνομα του οποίο φέρει ο αστεροειδής αρ. 17492. Η Αλκιμήδη ήταν σύζυγος του Αίσονα και μητέρα του Ιάσονα. Ο Ησίοδος την αναφέρει ως Πολυμήλα και ο Απολλόδωρος ως Πολυμήδη.
Ο Λεύκωνας ήταν πατέρας του Ερύθρα και της Ευίππης, που παντρεύτηκε το βασιλιά του Ορχομενού. Επώνυμος ήρωας της βοιωτικής λίμνης Λευκωνίτιδας (Κωπαΐδας), καταγόταν από τη Θεσσαλία. Ο γιος του, Ερύθρας, ήταν ο επώνυμος ήρωας των Ερυθρών της Βοιωτίας. Ο Πτώος λατρευόταν σαν ήρωας στην Ακραιφία, στους πρόποδες του βουνού Πτώου, το οποίο πήρε το όνομά του απ’ αυτόν. Στο ιερό υπήρχε εκεί περίφημο Μαντείο, όπου εκεί τελούνταν οι γνωστοί αγώνες «Πτώια».
Ο Σχοινέας μετοίκησε στην Αρκαδία και από το όνομά του βαφτίστηκαν η πόλη Σχοινούς της Βοιωτίας και της Αρκαδίας. Θεωρείται πατέρας της ηρωίδας Αταλάντης. Την Αταλάντη, μυθική ηρωίδα, κόρη της Κλυμένης, κόρης του Μινύου, την θεωρούσαν υπόσταση ή δευτερεύοντα τύπο της Αρτέμιδας. Ωραία, γρήγορη και θαυμάσια κυνηγός, έμενε στα αρκαδικά βουνά Μαίναλο, Λύκαιο και Παρθένιο, ενώ, αποφεύγοντας το γάμο, έθετε ως όρο για να παντρευτεί, την ήττα της σε αγώνα δρόμου, στον οποίο υπέβαλλε τον εαυτό της και τους υποψήφιους μνηστήρες. Όταν γεννήθηκε, ο πατέρας της λυπήθηκε γιατί ήταν κορίτσι και την άφησε στο δάσος του βουνού Παρθένιου, όπου τη βρήκε μια αρκούδα και τη θήλασε, μέχρι να την ανακαλύψουν κυνηγοί και να την αναθρέψουν. Μεγαλώνοντας, έγινε όμορφη και άριστη κυνηγός άγριων θηρίων.
Σε ένα απ’ αυτούς τους αγώνες ηττήθηκε από τον Ιππομένη ή Μελανίωνα, τον οποίο και παντρεύτηκε. Για να πούμε την αλήθεια, ο ήρωας βοηθήθηκε από τη θεά του έρωτα: του έδωσε τα τρία μήλα των Εσπερίδων, με τη συμβουλή να τα πετά ένα-ένα στο πλάι, κάθε φορά που η Αταλάντη τον πλησίαζε, με αποτέλεσμα η ηρωίδα να λοξοδρομήσει τρεις φορές. Από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Παρθενοπαίος. Επειδή, όμως, η ερωτική τους επαφή έλαβε χώρα στο ναό της θεάς Δήμητρας, τιμωρήθηκαν από την προσβεβλημένη θεά. Η Αταλάντη μεταμορφώθηκε σε λέαινα, ενώ ο σύζυγός της σε λιοντάρι, όπου και έζησαν έτσι την υπόλοιπή τους ζωή. Ο Μελανίωνας ή Ιππομένης ήταν γιος του Αμφιδάμαντα και μαθητής του Κένταυρου Χείρωνα.
Η Αταλάντη συμμετείχε στην Αργοναυτική Εκστρατεία, σκότωσε τους Κένταυρους, Φοίκο και Υλαίο, και έλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο στο κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου, τον οποίο πρώτη τραυμάτισε· ο Μελέαγρος προσέφερε το δέρμα του και την κεφαλή του στην Αταλάντη, ως λάφυρο, ενώ η Αταλάντη έλαβε επίσης μέρος στους αγώνες που διοργάνωσε προς τιμήν της ο Πελίας, όπου και νίκησε τον Πηλέα στο άθλημα της πάλης. Το όνομά της φέρει μια κωμόπολη της Φθιώτιδας, μια νησίδα κοντά στην Ψυτάλλεια, ένα κόλπος του Ευβοϊκού και ο αστεροειδής αρ. 36.
Άλλα Άρθρα
-
ΑΡΧΕΙΟ
» -
Ο θάνατος του Αχιλλέα - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 29ο)
Για να κατευνάσει τα πνεύματα, ο Αχιλλέας κάνει πλούσιες θυσίες στους θεούς και ο Οδυσσέας τον καθαρίζει από το αίμα που τον βαραίνει. Οι Τρώες βρήκαν όταν ένας άλλος σύμμαχος, ο γενναίος και ωραίος Μέμνονας, γιος του Τιθώνιου και της » -
Ο θάνατος της Πενθεσίλειας - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 28ο)
Δίνει εντολή σ’ όλους να φάνε και ύστερα αποκαμωμένος πέφτει σε βαθύ ύπνο, όπου τον επισκέπτεται η ψυχή του Πάτροκλου και του ζητά να τον κάψει γρήγορα. Το άλλο πρωί παραδίδεται ο νεκρός στην πυρά με όλες τις τιμές, ενώ ο Αχιλλέας αποκεφαλίζει » -
ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ/ Ο θάνατος του Έκτορα - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 27ο)
Κόντευε να πνιγεί, όταν τον σώζουν ο Ποσειδώνας και η Αθηνά. Στη συνέχεια, ο Ήφαιστος σταλμένος από την Ήρα καίει τον ποταμό με τις φλόγες του κι αρχίζουν να στεγνώνουν τα νερά του μέχρι που τελικά ο Σκάμανδρος υποχωρεί. Τώρα, όμως, έχει δοθεί η » -
Ο Αχιλλέας επιστρέφει - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 26ο)
Η Θέτιδα φέρνει στον Αχιλλέα τα καινούρια του όπλα. Μέσα στη θλίψη του για το θάνατο του φίλου του, ο Αχιλλέας ξέχασε τις προσωπικές του διαφορές με τον Αγαμέμνονα, σκεφτόμενος μόνο την εκδίκηση: παρά το ότι η Θέτιδα τον είχε προειδοποιήσει » -
Ο θάνατος του Πάτροκλoυ - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 25ο)
Ο Πάτροκλος, έχοντας ξεχάσει τις συμβουλές του Αχιλλέα, φτάνει ατρόμητος μέχρι τα τείχη της Τροίας σκοτώνοντας αναρίθμητους Τρώες. Τρεις φορές θα πέσει ο Πάτροκλος στις τάξεις των Τρώων και θα σκοτώσει από εννιά την κάθε φορά. Η ώρα του θανάτου » -
Το κόλπο του Πάτροκλoυ - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 24ο)
Οι Αχαιοί αντεπιτίθενται και αναγκάζουν τους Τρώες να υποχωρήσουν και να γυρίσουν στο σημείο όπου είχαν αφήσει τα άρματά τους έξω από την τάφρο, εγκαταλείποντας πίσω τους πολλούς νεκρούς. Ο Δίας ξυπνά και ρίχνει μια ματιά στην πεδιάδα » -
Η επίθεση των Τρώων - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 23ο)
Ο Αχιλλέας, που βλέπει πως ο Νέστορας κουβαλά κάποιον πληγωμένο στο άρμα του, στέλνει τον Πάτροκλο να μάθει ποιος είναι αυτός που πληγώθηκε. Ο Νέστορας δε χάνει την ευκαιρία να ζητήσει από τον Πάτροκλο να πολεμήσει ο ίδιος με τους Μυρμιδόνες » -
Άγριες συμπλοκές - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 22ο)
Στο μεταξύ η μέρα έχει φτάσει πια στο τέλος της και ο Έκτορας προτείνει να διανυκτερεύσουν εκεί, στον κάμπο μπροστά στην Τροία, ενώ οι γέροι και τα παιδιά να φυλάξουν την πόλη από το ενδεχόμενο νυχτερινής επίθεσης των Αχαιών. Κι έτσι έκαναν » -
Παύση θεϊκών παρεμβολών - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 21ο)
Πράγματι, ο Έκτορας συναντά τη μητέρα του και στη συνέχεια πηγαίνει στα διαμερίσματα του Πάρη, για να τον πείσει να γυρίσει στη μάχη. Έπειτα, ψάχνει να βρει τη γυναίκα του και ενώ πια έχει απελπιστεί πως δε θα τη βρει, πέφτει τυχαία πάνω της » -
Η παράβαση των σπονδών - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 20ο)
Το ίδιο γίνεται και στο στρατόπεδο των Τρώων, καθώς έχουν ειδοποιηθεί από την Ίριδα ότι οι Αχαιοί ετοιμάζουν μεγάλη επίθεση. Οι δυο στρατοί συναντιούνται και ο Πάρης προκαλεί έναν από τους Αχαιούς ήρωες, όποιον ήθελε, να μονομαχήσει μαζί του » -
Για τα μάτια της Χρυσηίδας - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 19ο)
Ενώ, όμως, επιχειρεί να βγάλει το σπαθί του από τη θήκη, τον σταματά η Αθηνά. Ο Αχιλλέας αποχωρίζεται τελικά με βία τη Βρισηίδα, την οποία αρπάζει ο Αγαμέμνονας, δηλώνοντας ότι θα αποσυρθεί από τη μάχη. Θυμωμένος απ’ αυτή την αδικία πο » -
Η προσβολή του γερο-Χρύση - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 18ο)
Όταν τα έμαθε όλα αυτά ο πατέρας του Παλαμήδη, ο Ναύπλιος, ήρθε στην Τροία για να μάθει από πρώτο χέρι τι ακριβώς έγινε και να αναζητήσει τυχόν ευθύνες, καθώς δεν μπορούσε να πιστέψει πως ο γιος του ήταν προδότης. Όλοι οι Αχαιοί, όμως, τον αγνόησαν » -
Δολοπλοκίες αναμεταξύ των Αχαιών - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 17ο)
Τον καιρό που ο Αχιλλέας πολιορκούσε τη Θήβα, έτυχε να βρίσκεται εκεί η Χρυσηίδα, κόρη του ιερέα του Απόλλωνα, Χρύση, που τη φιλοξενούσε η αδερφή του Ηετίωνα Ιφινόη. Η Θήβα τελικά κυριεύτηκε και ο Αχιλλέας σκότωσε το βασιλιά και τους γιους του και » -
Λάφυρα και παλλακίδες - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 16ο)
Τρεις μεγάλες επιθέσεις έκαναν οι Αχαιοί για να πάρουν την Τροία, και οι τρεις, όμως, ήταν ανεπιτυχείς· οι μήνες και τα χρόνια κυλούσαν και έβλεπαν ότι δεν θα ήταν εύκολο να κυριέψουν την πόλη, έτσι άρχισαν όλο και περισσότερο να επιδίδονται σε » -
Οι επιδρομές - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 15ο)
Παίρνοντας, λοιπόν, το λόγο ο Αντίμαχος, πρότεινε να μην ικανοποιήσουν τα αιτήματα των Αχαιών και να εκτελέσουν τους δυο απεσταλμένους που ήταν παρόντες. Ο κίνδυνος για τη ζωή του Μενέλαου και του Οδυσσέα ήταν άμεσος· από τη δύσκολη θέση » -
Η απόβαση - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 14ο)
Αφήνοντας πίσω τους το νησί Τένεδος, οι Αχαιοί έφτασαν επιτέλους στο ακρογιάλι της Τροίας. Η Τροία, γνωστή ως Ίλιον, ήταν ένα μέρος φονικότατων μαχών, το οποίο προστάτευε ο θεός Απόλλωνας με το ασημένιο του τόξο. Είχε πάρει το όνομά της από τον » -
Τα εξωτικά νησιά - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 13ο)
Ο στόλος των Αχαιών στο ταξίδι για την Τροία σταμάτησε στη Δήλο, όπου οι Αχαιοί συνάντησαν το βασιλιά του νησιού και ιερέα του πατέρα του, Απόλλωνα, Άνιο. Η μητέρα του, Ροιώ, κλείστηκε για τιμωρία σε μια κασέλα και ρίχτηκε στη θάλασσα από τον » -
Η ιεροσυλία του Αγαμέμνονα - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 12ο)
Αν και ο στρατός είχε μαζευτεί πάλι στην Αυλίδα και οι τελευταίες προετοιμασίες για την εκστρατεία είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί, για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν παρουσιαζόταν ο κατάλληλος καιρός για ν’ ανοίξουν πανιά. Γι’ αυτό, ο Αγαμέμνονας » -
Η υπόδειξη του δρόμου - Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 11ο)
Χρειάστηκαν άλλα οκτώ χρόνια, για να μπορέσουν να ανασυγκροτήσουν τις δυνάμεις τους οι Αχαιοί και να ξανα- συγκεντρωθούν. Το τραύμα που είχε προκαλέσει ο Αχιλλέας με το κοντάρι του στο μηρό του Τήλεφου δε γιατρευόταν: ο Τήλεφος ζήτησε χρησμό από »
