Η οικογένεια του Ιάσονα (Μέρος 3ο)

Όπως αναφέραμε στο προηγούμενο άρθρο μας, η Τυρώ ήταν κόρη του βασιλιά Σαλμωνέα, γιου του βασιλιά της Θεσσαλίας, Αιόλου, και της Εναρέτης. Ο Σαλμωνέας ήταν νυμφευμένος με την Αλκιδίκη και ίδρυσε την πόλη Σαλμώνη στην Ήλιδα, όπου βασίλεψε για πολλά χρόνια. Ήταν, όμως, υπερφίαλος και ασεβής, γιατί θεωρούσε τον εαυτό του ισότιμο με το Δία, προσπαθώντας να τον μιμηθεί στις βροντές, τις αστραπές και τους κεραυνούς. Ο Δίας, οργισμένος και με πληγωμένη την περηφάνια του, σκότωσε το Σαλμωνέα και έκαψε την πόλη του με κεραυνό. Ο Σοφοκλής έγραψε την ομώνυμη τραγωδία, η οποία όμως δεν σώζεται.

Ο Κρηθέας, σύζυγος της Τυρώς, ήταν αδελφός του πατέρα της, Σαλμωνέα, δηλαδή γιος του Αίολου και της Εναρέτης. Ο Αίολος ήταν γιος του Έλληνα και σύζυγος της Εναρέτης, κόρης του Δηίμαχου, πατέρας του Δηίονα, του Κρηθέα, του Αθάμαντα, του Σίσυφου, του Σαλμωνέα και του Περιήρη, θεωρούμενος ως ο επώνυμος γενάρχης μιας από τις τέσσερις αρχαιοελληνικές φυλές, των Αιολέων, που εμφανίστηκαν πριν το 1000 π.Χ. στη Θεσσαλία.

Ο Δηίονας, γιος του Αιόλου, ήταν βασιλιάς της Φωκίδας και φερόταν και υπό το όνομα Δηιονέας. Από τη σύζυγό του Διομήδη, κόρη του Ξούθου, απόκτησε τον Αίνητο, τον Άκτορα, την Αστεροδία, τον Κέφαλο και το Φύλακο. Ο Φύλακος ήταν ο ιδρυτής της πόλης Φυλάκης στη Θεσσαλία και λατρευόταν ως ήρωας στη γύρω περιοχή. Πιστεύεται ότι έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία. Σύζυγός του ήταν η Κλημένη (γνωστή και ως Κλυμένη ή Ετεοκλυμένη), κόρη του βασιλιά Μινύα. Μαζί της απέκτησε την Αλκιμήδη και τον Ίφικλο.

Ο Μινύας ήταν ήρωας του βοιωτικού Ορχομενού και γενάρχης των Μινύων, ενώ προς τιμήν του τελούνταν τα «Μινύεια». Γιος του Ποσειδώνα, είχε κόρες την Κλημένη και τις Αλκαθόη, Λευκίππη και Αρσίππη. Οι τελευταίες τρεις, που ονομάζονταν και Μινυάδες, αγνοούσαν τις βακχικές τελετές· έτσι, ο Διόνυσος τις κατέβαλε με βακχική μανία και μετά τις μεταμόρφωσε σε κουκουβάγιες. Η Λευκίππη, υπό την επήρεια της βακχικής μαινάδας, κατασπάραξε το γιο της, Ίππασο, το όνομα του οποίο φέρει ο αστεροειδής αρ. 17492. Η Αλκιμήδη ήταν σύζυγος του Αίσονα και μητέρα του Ιάσονα. Ο Ησίοδος την αναφέρει ως Πολυμήλα και ο Απολλόδωρος ως Πολυμήδη.

Ο Λεύκωνας ήταν πατέρας του Ερύθρα και της Ευίππης, που παντρεύτηκε το βασιλιά του Ορχομενού. Επώνυμος ήρωας της βοιωτικής λίμνης Λευκωνίτιδας (Κωπαΐδας), καταγόταν από τη Θεσσαλία. Ο γιος του, Ερύθρας, ήταν ο επώνυμος ήρωας των Ερυθρών της Βοιωτίας. Ο Πτώος λατρευόταν σαν ήρωας στην Ακραιφία, στους πρόποδες του βουνού Πτώου, το οποίο πήρε το όνομά του απ’ αυτόν. Στο ιερό υπήρχε εκεί περίφημο Μαντείο, όπου εκεί τελούνταν οι γνωστοί αγώνες «Πτώια».

Ο Σχοινέας μετοίκησε στην Αρκαδία και από το όνομά του βαφτίστηκαν η πόλη Σχοινούς της Βοιωτίας και της Αρκαδίας. Θεωρείται πατέρας της ηρωίδας Αταλάντης. Την Αταλάντη, μυθική ηρωίδα, κόρη της Κλυμένης, κόρης του Μινύου, την θεωρούσαν υπόσταση ή δευτερεύοντα τύπο της Αρτέμιδας. Ωραία, γρήγορη και θαυμάσια κυνηγός, έμενε στα αρκαδικά βουνά Μαίναλο, Λύκαιο και Παρθένιο, ενώ, αποφεύγοντας το γάμο, έθετε ως όρο για να παντρευτεί, την ήττα της σε αγώνα δρόμου, στον οποίο υπέβαλλε τον εαυτό της και τους υποψήφιους μνηστήρες. Όταν γεννήθηκε, ο πατέρας της λυπήθηκε γιατί ήταν κορίτσι και την άφησε στο δάσος του βουνού Παρθένιου, όπου τη βρήκε μια αρκούδα και τη θήλασε, μέχρι να την ανακαλύψουν κυνηγοί και να την αναθρέψουν. Μεγαλώνοντας, έγινε όμορφη και άριστη κυνηγός άγριων θηρίων.

Σε ένα απ’ αυτούς τους αγώνες ηττήθηκε από τον Ιππομένη ή Μελανίωνα, τον οποίο και παντρεύτηκε. Για να πούμε την αλήθεια, ο ήρωας βοηθήθηκε από τη θεά του έρωτα: του έδωσε τα τρία μήλα των Εσπερίδων, με τη συμβουλή να τα πετά ένα-ένα στο πλάι, κάθε φορά που η Αταλάντη τον πλησίαζε, με αποτέλεσμα η ηρωίδα να λοξοδρομήσει τρεις φορές. Από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Παρθενοπαίος. Επειδή, όμως, η ερωτική τους επαφή έλαβε χώρα στο ναό της θεάς Δήμητρας, τιμωρήθηκαν από την προσβεβλημένη θεά. Η Αταλάντη μεταμορφώθηκε σε λέαινα, ενώ ο σύζυγός της σε λιοντάρι, όπου και έζησαν έτσι την υπόλοιπή τους ζωή. Ο Μελανίωνας ή Ιππομένης ήταν γιος του Αμφιδάμαντα και μαθητής του Κένταυρου Χείρωνα.

Η Αταλάντη συμμετείχε στην Αργοναυτική Εκστρατεία, σκότωσε τους Κένταυρους, Φοίκο και Υλαίο, και έλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο στο κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου, τον οποίο πρώτη τραυμάτισε· ο Μελέαγρος προσέφερε το δέρμα του και την κεφαλή του στην Αταλάντη, ως λάφυρο, ενώ η Αταλάντη έλαβε επίσης μέρος στους αγώνες που διοργάνωσε προς τιμήν της ο Πελίας, όπου και νίκησε τον Πηλέα στο άθλημα της πάλης. Το όνομά της φέρει μια κωμόπολη της Φθιώτιδας, μια νησίδα κοντά στην Ψυτάλλεια, ένα κόλπος του Ευβοϊκού και ο αστεροειδής αρ. 36.

2001-06-16 12:18:38