Όταν τα νήπια ξεσπούν

Ξεσπά σε απίστευτες φωνές με το παραμικρό. Μια καραμέλα που δεν του δίνουμε, ένα παιχνίδι που είδε στη βιτρίνα, μια βόλτα που του αρνηθήκαμε… οι φωνές και τα υστερικά κλάματα μπορεί να έχουν από την πιο ασήμαντη μέχρι την πιο σοβαρή αφορμή. Οι φωνές «είσαι κακιά» και «δεν σε αγαπάω» εκτοξεύονται χωρίς αιτία κι αφορμή μέσα στο σπίτι μας.

Τι συμβαίνει: Το παιδί μας από τα 2 μέχρι τα 4 χρόνια του μπαίνει σε μια καινούρια φάση ανάπτυξης, αυτήν των σχέσεων δύναμης. Τα «όχι» του τώρα είναι πολύ ισχυρά. Τα πείσματά του πολλές φορές ξεκινούν από την απογοήτευση: Εμείς το εμποδίζουμε να κάνει αυτό που θέλει ή του αρνούμαστε κάτι που ζητά. Το παιδί απογοητεύεται και φυσικά εκφράζει με αρνητικό τρόπο το συναίσθημα αυτό, αφού δεν γνωρίζει πώς αλλιώς να το χειριστεί.

Τι μπορούμε να κάνουμε:
• Η ψυχραιμία είναι η μαγική λέξη. Τα έντονα ξεσπάσματα και τα πείσματα είναι απόλυτα φυσιολογικά και δεν υπάρχει λόγος να χάνουμε την εμπιστοσύνη μας στον εαυτό μας και στη δουλειά που κάνουμε ως γονείς.
• Αντί να προσπαθούμε να μιλήσουμε λογικά στο παιδί, καλύτερα να το καθησυχάσουμε. Αν αρχίσουμε να φωνάζουμε, θα αναστατωθεί ακόμη περισσότερο. Μπορεί να σταματήσει να κλαίει, αλλά κατά βάθος θα του προκαλέσουμε μεγαλύτερο άγχος.
• Όταν ερχόμαστε αντιμέτωπες με ένα έντονο πείσμα, μερικές φορές «πιάνει» ο αντιπερισπασμός. Αν όμως δεν ηρεμήσει γρήγορα το παιδί, του ζητάμε να πάει στο δωμάτιό του ή αποχωρούμε εμείς από το δωμάτιο χωρίς να χάσουμε την ψυχραιμία μας. Αν παραμείνουμε ψύχραιμες και του στερήσουμε την παρουσία «κοινού», πιθανό να ηρεμήσει γρηγορότερα.
• Μετά από ένα πείσμα προσπαθούμε να τα ξαναβρούμε. «Σε καταλαβαίνω που θύμωσες, δεν είναι όμως καλό να φωνάζεις και να κλαις έτσι. Τώρα που ηρέμησες, όποτε θέλεις μπορούμε να συζητήσουμε και να βρούμε μια λύση. Είσαι πάντα το μωρό μου και σ’ αγαπώ πολύ».
• Τέλος, καλό είναι να θυμόμαστε πως από τη στιγμή που το παιδί δεν θα έχει όφελος από τα πείσματα –δεν θα του δίνουμε σοκολάτα επειδή «χτυπιέται» ζητώντας την– γρήγορα θα υποχωρήσουν

2012-05-21 00:00:00