Η επανάσταση του 1821 (Μέρος 2ο)

Το 1823 αρχίζει με τη Β’ Εθνοσυνέλευση στο Άστρος και το Νόμο της Επιδαύρου, το Μάρτιο. Στις 7 Μαΐου οι Τούρκοι κατατροπώνονται από τον Μπότσαρη στη Βώνιτσα, ενώ σκοτώνεται στις 21 Αυγούστου στη μάχη του Καρπενησίου. Την 1η Μαΐου έχουμε την κατάληψη του Τρικαρίου από το Ζαφειράκη, Καρατάτσο και Γάτσο. Ελπίδα στο μαχόμενο έθνος έρχεται να φέρει στις 24 Δεκεμβρίου η επιβίβαση του Λόρδου Βύρωνα στο Μεσολόγγι. Από τη στιγμή αυτή αρχίζει η ζυγαριά να βαρεί προς το μέρος της Ελλάδας, μιας και ο Βύρωνας υπήρξε μέγιστος φιλέλληνας, του οποίου την προσφορά χαρακτηρίζουμε ανυπολόγιστη. Ο δε θάνατός του, στις 7 Απριλίου συγκλόνισε την κοινή γνώμη της Ευρώπης.

Το Μάρτιο του 1824 η Αίγυπτος επεμβαίνει στον αγώνα, υπέρ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με ισχυρές ναυτικές δυνάμεις και έτσι στις 6-8 και 18-22 έχουμε την καταστροφή της Κάσου και των Ψαρών, αντίστοιχα, που για την τελευταία γράφει το αθάνατο ποίημα ο Διονύσιος Σολωμός (Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη). Στα Ψαρά, στο φρούριο Παλαιόκαστρο οι αμυνόμενοι πετούν λευκή σημαία με τις λέξεις «Ελευθερία ή Θάνατος» και ανατινάσσονται στον αέρα, μαζί με 2000 Τούρκους. Καίριο πλήγμα κατά των Οθωμανών ήταν η ναυμαχία του Γέροντα και η ήττα του Τουρκοαιγυπτιακού στόλου, στις 29 Αυγούστου. Η ουσιαστική όμως αποχώρηση του Αιγυπτιακού Στόλου έγινε μετά από δύο συναντήσεις με τον Ελληνικό Στόλο, στις 24 Σεπτεμβρίου κοντά στη Χίο και την 1 Νοεμβρίου κοντά στο Ηράκλειο.

Στις 12 Φεβρουαρίου 1825 αποβιβάζεται ο Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο στο λιμάνι της Μεθώνης, δίνοντας ελπίδα στους Οθωμανούς. Στις 23 Απριλίου για δεύτερη φορά πολιορκείται το Μεσολόγγι, ενώ στις 26 Απριλίου διενεργείται η ηρωική έξοδος από τη Σφακτηρία του Πάρωνα «Άρης». Στις 30 του ίδιου μήνα ο Μιαούλης επιτίθεται με πυρπολικά πλοία κατά του Αιγυπτιακού Στόλου, που ήταν αγκυροβολημένος στη Μεθώνη. Στο μεταξύ, η κυβέρνηση αναθέτει την αρχιστρατηγία στο Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, βρισκόμενη σε έσχατο κίνδυνο. 

Στις 20 Μαΐου, στη ναυμαχία του Καφηρέα, πέφτει ηρωικά ο Παπαφλέσσας. Στις 2 Ιουνίου έχουμε τη Ναυμαχία της Σούδας, ενώ στις 10 Ιουνίου ο Ιμπραήμ καταλαμβάνει την Τρίπολη. 29 Ιουνίου και ο Κανάρης επιδράμει στην Αλεξάνδρεια. Πλήγμα δέχονται οι Έλληνες το Δεκέμβριο, όταν ο Ιμπραήμ σπεύδει να ενισχύσει τον Κιουταχή, που ετοιμαζόταν να εγκαταλείψει την πολιορκία του Μεσολογγίου, αφού μέσα στον Ιούλιο σπάζει μια από τις πολλές φορές ο κλοιός του από το Μιαούλη και το Σαχτούρη.  

Το 1826 αρχίζει με άλλο ένα μεγάλο γεγονός, τη Συνέλευση στην Επίδαυρο τον Απρίλιο, ενώ στο μεταξύ στις 25 Μαρτίου ο Ιμπραήμ κι ο Κιουταχής δέχονται δεινή ήττα στην Κλείσοβα. Μεταξύ 10-11 Απριλίου έχουμε την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου, ενώ στις 23 Απριλίου υπογράφεται το Πρωτόκολλο της Πετρούπολης, που αποτελεί το πρώτο διπλωματικό κείμενο το οποίο αναγνωρίζει το δικαίωμα πολιτικής ανεξαρτησίας στους Έλληνες, προβλέποντας την ίδρυση αυτόνομου κράτους, με το όνομα Ελλάς, το οποίο θα κατάβαλλε φόρο υποτελείας στο Σουλτάνο και τα όριά του θα καθορίζονταν από την Αγγλική και Ρωσική Αυτοκρατορία, σε συνεργασία με την Αυστρία, Γαλλία και Πρωσία.

Να αναφέρουμε ότι, παρεκτώς από την εθνική συγκίνηση που προκάλεσε στην Ευρώπη ο αγώνας «μιας χούφτας Ελλήνων με πενιχρά πολεμικά μέσα κατά της μεγαλύτερης και φονικότερης Αυτοκρατορικής μηχανής στον τότε κόσμο», οι ευρωπαίοι άρχισαν να νιώθουν ότι το ελληνικό ζήτημα πέλαζε λύσεως και θα έπρεπε να εκμεταλλευτούν, οικονομικά και διπλωματικά, την κατάσταση, έτσι άρχισαν να κάνουν ανοίγματα προς το υπό ίδρυση κράτος των Ελλήνων.   

Στις 22-25 Ιουνίου 1825 οι Μανιάτες απωθούν τους Οθωμανούς στη Βέργα και την Τσίμοβα. Στις 23 Αυγούστου ο Κιουταχής πολιορκεί την Ακρόπολη, ενώ στις 28 Αυγούστου και 24 Νοεμβρίου έχουμε τις μάχες του Χαϊδαρίου και της Αράχοβας, αντίστοιχα. Ενώ στις 27 και 28 Αυγούστου οι Αιγύπτιοι ηττώνται στη Μανιάκοβα και το Πολιτσάραβο, το Δεκέμβριο η Φρουρά της Ακρόπολης ενισχύεται από το Φαβιέρο, ενώ στο ναυτικό τα πράγματα γίνονται καλύτερα μετά από την ενίσχυση με πολεμικά ατμόπλοια.

Στις 18 Ιανουαρίου αποκρούονται 2000 Τούρκοι πεζοί και 50 ιππείς από τους Σουλιώτες, ενώ στις 7 Απριλίου καταπλέει ελληνική ναυτική μοίρα στο Ναύπλιο, αποβιβάζοντας τον Αντιναύαρχο Κόχραν και τον Αρχιστράτηγο Τσωρτς, ενώ μεταξύ 8 - 16 Απριλίου διεξάγονται καθημερινώς μάχες, με τους Έλληνες να καταλαμβάνουν τη γραμμή Φάληρο - Κορυδαλλός - Πειραιάς. 

Τον Απρίλιο επισυμβαίνει η Γ’ Εθνοσυνέλευση στην Τροιζήνα, όπου ψηφίζεται το Πολιτικό Σύνταγμα της Ελλάδας και εκλέγεται πρώτος κυβερνήτης ο κόμης Ιωάννης Καποδίστριας. Ενώ όμως η Εθνοσυνέλευση επισυμβαίνει, στις 24 Απριλίου ο Καραϊσκάκης σκοτώνεται στην καταστροφή του Φαλήρου, με αποτέλεσμα στις 27 Μαΐου να παραδίδεται η Ακρόπολη στον Κιουταχή. Ενώ η Αυστρία και η Πρωσία αντέδρασαν στο Πρωτόκολλο της Πετρούπολης, στις 6 Ιουλίου 1827 η Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία υπέγραψαν τη Σύμβαση του Λονδίνου (Ιουλιανή Σύμβαση), που ουσιαστικά επαναλαμβάνει τις ρυθμίσεις του Πρωτοκόλλου, προχωρώντας όμως άλλο ένα βήμα, με την πρόσθεση μυστικών άρθρων που θα εξανάγκαζαν την Υψηλή Πύλη να συμμορφωθεί. 

Σημαντικό και ουσιαστικό πλήγμα, το οποίο και εν πολλοίς καθορίζει το τέλος της Επανάστασης είναι η Ναυμαχία του Ναυαρίνου, στις 8 Οκτωβρίου 1827, η οποία ήταν το αποτέλεσμα της άρνησης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να συμμορφωθεί με τη Σύμβαση του Λονδίνου. Μετά από τις συγκινητικότατες θυσίες και ολοκαυτώματα του Μεσολογγίου, η Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία διατάσσουν τους στόλους τους να πλεύσουν προς τα Ελληνικά νερά, προκαλώντας την πανωλεθρία του Τουρκοαιγυπτιακού στόλου. Αν και ο αγώνας μετά τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου συνεχίστηκε για μικρό διάστημα, ουσιαστικά έληξε με πρόδηλη τη νίκη των Ελλήνων.

2002-03-26 08:13:59