Ο Τρωικός Πόλεμος (Μέρος 27ο)

Κόντευε να πνιγεί, όταν τον σώζουν ο Ποσειδώνας και η Αθηνά. Στη συνέχεια, ο Ήφαιστος σταλμένος από την Ήρα καίει τον ποταμό με τις φλόγες του κι αρχίζουν να στεγνώνουν τα νερά του μέχρι που τελικά ο Σκάμανδρος υποχωρεί. Τώρα, όμως, έχει δοθεί η αφορμή να αγωνιστούν οι θεοί μεταξύ τους: η Αθηνά ρίχνει με μια πέτρα κάτω τον Άρη. Πάει να τον σηκώσει η Αφροδίτη, δέχεται όμως και αυτή χτύπημα και πέφτει κάτω. Ο Ποσειδώνας προκαλεί τον Απόλλωνα να χτυπηθούν, εκείνος όμως δε δέχεται. Η Ήρα δέρνει την Άρτεμη και πάνω στην αναταραχή σκορπίζονται τα βέλη της Άρτεμης κάτω.

Τελικά ο Απόλλωνας πηγαίνει στην Τροία, ενώ οι υπόλοιποι θεοί επιστρέφουν στον Όλυμπο. Νικητές φαίνεται ότι αναδείχθηκαν οι θεοί που υπεράσπιζαν τους Αχαιούς. Στο μεταξύ, ανοίγουν οι πύλες της Τροίας με διαταγή του Πρίαμου, για να μπουν μέσα οι κυνηγημένοι Τρώες. Μόνο ο Αγήνορας τολμά να αντισταθεί. Και πάνω που θα τον σκότωνε ο Αχιλλέας, τον τράβηξε από τη μάχη ο Απόλλωνας τυλιγμένο σε σύννεφο. Τότε πήρε ο θεός τη μορφή του Αγήνορα για να ξεγελάσει τον Αχιλλέα και να τον παρασύρει μακριά από τις πύλες της πόλης, ώστε να προλάβουν να μπουν μέσα όλοι οι κυνηγημένοι Τρώες.

Ο Έκτορας είναι πια ο μοναδικός Τρώας έξω από τα τείχη. Οι δικοί του τον εκλιπαρούν να μπει στην πόλη και να γλιτώσει, αλλά δεν τους ακούει, ενώ ταυτόχρονα οι Τρώες θρηνούσαν αμέτρητους νεκρούς. Τώρα καταλαβαίνει πόσο δίκιο είχε ο Πολυδάμας, όταν έλεγε πως έπρεπε να γυρίσουν στην πόλη την προηγούμενη νύχτα: νοιώθει το βάρος της ευθύνης για το χαμό τόσων Τρώων να τον πλακώνει και αποφασίζει να μείνει και να αντιμετωπίσει το φοβερό αντίπαλό του. Πάνω στην ώρα έρχεται και ο Αχιλλέας. Μόλις τον βλέπει ο Έκτορας, χάνει το κουράγιο του και φεύγει.

Τρεις φορές κάνουν το γύρο των τειχών της πόλης, με τον Αχιλλέα να μην μπορεί να πιάσει τον Έκτορα, μιας και υποβοηθείται από τον Απόλλωνα. Ο Δίας, όμως, αποφασίζει να ρίξει τις μοίρες του Αχιλλέα και του Έκτορα στη ζυγαριά, με τη μοίρα του τελευταίου να βαραίνει προς τον κάτω κόσμο. Έτσι, η ώρα του θανάτου φτάνει: η θεά Αθηνά, στην απουσία του πατέρα της, παίρνει τη μορφή του αγαπημένου του αδερφού, Δηίφοβου, και έρχεται προς την πλευρά του Έκτορα, λέγοντάς του ότι βγήκε έξω από τα τείχη τάχα να του συμπαρασταθεί.

Ο ήρωας ξεγελάστηκε, σταμάτησε να τρέχει και αποφασίζει να αναμετρηθεί με τον πρώτο των Αχαιών. Η μονομαχία ξεκινά. Ο Αχιλλέας ρίχνει το κοντάρι του χωρίς επιτυχία, η Αθηνά όμως του το ξαναφέρνει. Την ίδια τύχη έχει και ο Έκτορας, όταν ρίχνει το δικό του κοντάρι. Τώρα, όμως, που χρειάζεται και δεύτερο κοντάρι ο Έκτορας, καταλαβαίνει πως έχει ξεγελαστεί, πως οι θεοί τον έχουν εγκαταλείψει. Και πραγματικά, ο Αχιλλέας τον πληγώνει θανάσιμα. Με τη λίγη ζωή που του μένει, τον ικετεύει να δώσει το κορμί του στους δικούς του.

Ο Αχιλλέας όμως αρνιέται• αφού τον τραυματίζει θανάσιμα στο λαιμό, τον γυμνώνει από τα όπλα του, τον δένει από τα πόδια στο άρμα και τον σέρνει γύρω από τα τείχη της πόλης, μέχρι το στρατόπεδο των Αχαιών. Με θρήνους και κλάματα τα βλέπουν όλα αυτά οι δικοί του από τα τείχη. Ο Αχιλλέας επιστρέφει στη σκηνή του, όπου καταφθάνει έγκαιρα για την κηδεία του Πάτροκλου. Εκεί, αφού αμολά το σώμα του Έκτορα στο έδαφος, κακομεταχειρίζεται αρκετά το νεκρό Έκτορα.

2002-01-26 18:05:52